اختصاص معلوم نباشد ، مىتواند از آن وضو بگيرد اگر بطور معمول كسانى هم كه نمىخواهند در آن مسجد نماز بخوانند ، از حوض آن وضو مىگيرند بطورى كه انسان مطمئن شود كه وقف عام مىباشد . مسئله 293 - وضو گرفتن از حوض تيمچه و مسافرخانه و مانند اينها براى كسانى كه ساكن آنجاها نيستند ، با علم به رضايت صاحبان آنها صحيح است هر چند علم به رضايت از وضو گرفتن كسانى كه در آنجاها ساكن نيستند و ممانعت نكردن صاحبان آنها ، حاصل شود . مسئله 294 - وضو گرفتن در نهرهاى بزرگ اگر چه انسان نداند كه صاحب آنها راضى است ، اشكال ندارد ، ولى اگر صاحب آنها از وضو گرفتن نهى كند احتياط واجب آن است كه با آب آنها وضو نگيرند . مسئله 295 - اگر فراموش كند آب ، غصبى است و با آن وضو بگيرد صحيح است ، ولى كسى كه خودش آب را غصب كرده ؛ اگر غصبى بودن آن را فراموش كند و وضو بگيرد ، بنابر احتياط واجب وضوى او باطل است . شرط چهارم - آنكه ظرف آب وضو مباح باشد . شرط پنجم - آن كه ظرف آب وضو طلا و نقره نباشد . مسئله 296 - اگر آب وضو در ظرف غصبى يا طلا و نقره است و غير از آن ، آب ديگرى ندارد بايد تيمّم كند ، و نمىتواند با آب آنها وضو بگيرد ولى اگر معصيت كرده با مشت آب برداشته وضو بگيرد وضوى او صحيح است . و اگر آب ديگرى دارد چنانچه در ظرف غصبى يا طلا و نقره ، وضوى ارتماسى بگيرد يا با آنها آب را به صورت و دستها بريزد ، وضوى او باطل است مگر پس از بيرون آوردن صورت و دست با جريان بعدى آب نيّت وضو كند كه در اين صورت صحيح است و در صورتى كه با مشت يا چيز ديگر آب را از آنها بردارد و به صورت و دستها بريزد وضوى او صحيح است ؛ هر چند بواسطه تصرّف در ظرف غصبى معصيت كرده است . مسئله 297 - احتياط آن است كه از حوضى كه مثلًا يك آجر يا يك سنگ آن غصبى است وضو نگيرند ليكن چون معلوم نيست تصرّف در آن آجر حساب شود اقوى اين است كه جايز و صحيح است . مسئله 298 - اگر در صحن يكى از امامان يا امامزادگان ( عليهم السلام ) كه سابقاً قبرستان بوده حوض يا نهرى بسازند . چنانچه انسان نداند كه زمين صحن را براى قبرستان وقف كرده‌اند . وضو گرفتن در آن حوض و نهر اشكال ندارد .